W meksykańskim Playa del Carmen, gdzie słońce hojnie obdarza promieniami, wznosi się Portal Maya, arcydzieło z 2011 roku. To nie tylko monumentalna rzeźba, ale prawdziwa brama do smaków historii, gdzie dawne wierzenia Majów mieszają się z zapachem morskiej bryzy i obietnicą lokalnych przysmaków. Miejsce, gdzie człowiek z łatwością poczuje, że świat jest pełen niespodzianek, zarówno tych duchowych, jak i kulinarnych.

Portal Maya

Monumentalna rzeźba Portal Maya w Playa del Carmen z 2010 roku, inspirowana kulturą cywilizacji Majów.

Przemierzając meksykańskie zaułki, Robert Makłowicz z pewnością natknąłby się na Capilla de Nta Señora del Carmen – kapliczkę tak uroczą, że aż chciałoby się ją schrupać jak świeżo upieczoną tortillę. To miejsce, choć niewielkie, niczym szczypta aromatycznej przyprawy, nadaje ton całej okolicy, opowiadając ciche historie sprzed wieków. W jego murach, niczym w dobrze zakonserwowanym słoiku, zamknięto esencję lokalnej pobożności i barwnej tradycji.

Capilla de Nta Señora del Carmen

Urokliwa kaplica w Playa del Carmen poświęcona Matce Boskiej z Góry Karmel.

Robert Makłowicz, gdyby tylko miał czas, z pewnością zagłębiłby się w ten kulinarno-kulturowy ferment, jakim jest Piąta Aleja w Playa del Carmen. To nie tylko ulica, to istny tygiel zapachów – od świeżych owoców morza po aromatyczne tacos al pastor – gdzie karaibski luz miesza się z meksykańską energią. Prawdziwy raj dla podniebienia i ducha, gdzie każdy wieczór to małe święto smaków i barw.

Quinta Avenida

Tętniący życiem deptak w Playa del Carmen pełen restauracji i sklepów.

W samym sercu meksykańskiej Méridy, gdzie od XVI wieku bije puls miasta, rozpościera się Plaza Grande. To nie tylko historyczny plac, ale prawdziwa scena życia, na której barwny korowód ludzi, pod czujnym okiem kolonialnych fasad, nieustannie poszukuje wrażeń – i, rzecz jasna, czegoś wyśmienitego do zjedzenia. Tu historia przeplata się z codziennością, tworząc niezapomniany, smakowity spektakl.

Plaza Grande

Główny plac Méridy otoczony katedrą i pałacem Montejo, centrum życia społecznego stolicy Jukatanu.

Gdy Robert Makłowicz przemierzałby meksykańskie szlaki, z pewnością jego wzrok zatrzymałby się na fasadzie Museo Casa Montejo. Ten XVI-wieczny pałac, wzniesiony około 1540 roku, to prawdziwa perła kolonialnej architektury, która niegdyś gościła samego konkwistadora – a dziś opowiada historie o dawnych obyczajach i, kto wie, może o aromacie egzotycznych przypraw, które unosiły się w jego kuchniach. To miejsce, gdzie czuć ducha epoki, w której smakowało się świat zupełnie inaczej.

Museo Casa Montejo

Renesansowy dom konkwistadora z 1549 roku w Mérydzie z piękną fasadą platereską — dziś muzeum.

Robert Makłowicz, przemierzając meksykańskie szlaki, nie mógł nie zwrócić uwagi na Katedrę św. Ildefonsa – prawdziwą architektoniczną osobliwość. Wzniesiona w latach 1561-1598, jest przecież najstarszą katedrą na kontynencie amerykańskim, co samo w sobie jest niczym wyborne, długo dojrzewające wino – z każdym rokiem nabiera głębi. Z pewnością zastanawiał się, ileż to historii, smaków i zapachów przesiąkło w jej mury, zbudowane na fundamentach dawnych, prekolumbijskich cywilizacji.

Catedral de San Ildefonso

Katedra San Ildefonso w Mérydzie z 1598 roku, jedna z najstarszych katedr w Ameryce Północnej.

W Meksyku, gdzie słońce potrafi przypiekać niczym najlepsza tortilla, Robert Makłowicz z pewnością zawitałby do Parque de los Hidalgos. To miejsce, gdzie nawet dawni szlachcice, gdyby tylko mogli, z pewnością zajadaliby się tacos al pastor, podziwiając zieleń i szum fontann. Tu, w cieniu palm, historia spotyka się z codziennym gwarem, oferując wytchnienie i prawdziwą ucztę dla zmysłów, a może i inspirację do kolejnego kulinarnego odkrycia.

Parque de los Hidalgos

Park Hidalgos w Mérydzie z fontanną i ciągiem ławek, ulubione miejsce spacerów mieszkańców Jukatanu.

W Meksyku, wśród zgiełku miasta, odnajdziemy Mercado San Benito – miejsce, gdzie czas zdaje się płynąć w rytm dawnych tradycji. Ten tętniący życiem targ, będący świadkiem historii od początku XX wieku, to prawdziwa uczta dla zmysłów, gdzie zapachy świeżych przypraw i egzotycznych owoców snują opowieść o lokalnej kuchni. To właśnie tutaj, w labiryncie barwnych straganów, czuje się autentyczny puls meksykańskiej codzienności.

Mercado San Benito

Tradycyjny targ w Mérydzie z lokalnymi produktami, przyprawami i kuchnią jukatańską.

Ta niezwykła aleja, niczym paryski bulwar przeniesiony w tropiki, zachwyca okazałymi rezydencjami z przełomu XIX i XX wieku, świadczącymi o dawnej potędze regionu. Po tak wytwornym spacerze, z pewnością czekałaby nań kulinarna uczta, bo Jukatan to przecież prawdziwa Mekka dla podniebienia, gdzie smaki tańczą sambę na języku.

P.º de Montejo

Reprezentacyjna aleja Paseo de Montejo w Mérydzie z rezydencjami z epoki Belle Époque i konsulatami.

Na meksykańskim Jukatanie, wśród zieleni, Robert Makłowicz natrafił na Ake – miejsce, gdzie czas zdaje się płynąć wolniej, a kamienie pamiętają czasy świetności Majów, zwłaszcza około X wieku naszej ery. To prawdziwa perełka, mniej oblegana niż inne, gdzie masywne budowle opowiadają własną historię, a w powietrzu wciąż unosi się niemal namacalny zapach dawnych obiadów, gotowanych z lokalnych plonów, niczym echo minionych uczt.

Stanowisko archeologiczne Aké

Stanowisko archeologiczne Ake na Jukatanie z piramidami i kolumnadą Majów z okresu klasycznego.

W samym sercu meksykańskiego Jukatanu, niczym skarb z dawnych epok, jawi się Hacienda Ake – miejsce, gdzie historia nie tylko jest opowiadana, ale i wciąż tętni życiem. To tu, na tej urokliwej posiadłości z XVII wieku, wciąż można poczuć puls dawnego przemysłu henequenowego, który przez wieki był motorem napędowym regionu, a jego włókna niczym złoto wyplatały losy wielu rodzin. Wizyta w Ake to prawdziwa uczta dla zmysłów – od imponującej architektury po żywą opowieść o dawnej prosperity, gdzie nawet powietrze zdaje się mieć smak historii i słońca.

Hacienda Ake

Kolonialna hacjenda Ake zbudowana częściowo na fundamentach Majów z XIX-wieczną fabryką agawy henequen.

Tutaj, drodzy Państwo, wśród namorzynów i solanek, gdzie woda miesza się z wiatrem karaibskim, a słońce zdaje się być zaproszonym gościem przez samą Matkę Naturę — flamingi, te dostojne, różowe postacie, niczym arystokracja ptasiego świata, przechadzają się w rytmie tropikalnej siesty.

Flamingos i Biosfera Ría Celestún

Rezerwat biosfery Ría Celestún na Jukatanie z tysiącami różowych flamingów w namorzynowych lagunach.

W Meksyku, gdzie słońce leniwie muska skórę, Robert Makłowicz z pewnością doceniłby La Palapa Restaurante & Snack Bar. To miejsce nie tylko z duszą, ale i z historią, bo pod jego ikoniczną, palmową strzechą, od roku 1958 serwuje się ponoć pierwsze plażowe przysmaki w Puerto Vallarta. Można tam poczuć prawdziwy smak meksykańskiego wybrzeża, delektując się świeżością oceanu i lokalnym kolorytem.

La Palapa Restaurante & Snack Bar

Nadmorska restauracja nad Zatoką Meksykańską serwująca owoce morza i dania kuchni jukatańskiej.

Oto Meson Del Marques, gdzieś w Meksyku, miejsce, które z pewnością urzekłoby każdego smakosza i miłośnika historii. Ten XVII-wieczny przybytek, z jego kolonialnym urokiem, nie tylko karmi duszę opowieściami z minionych wieków, ale i podniebienie wybornymi smakami, które z gracją łączą tradycję z nutą lokalnej fantazji. Można by rzec, że czas płynie tu wolniej, pozwalając delektować się każdą chwilą i każdym kęsem.

Meson Del marques

Historyczny hotel w kolonialnej kamienicy na rynku Valladolid z restauracją z kuchnią jukatańską.

Przemierzając kulinarne szlaki Meksyku, Robert Makłowicz natrafił na prawdziwą perełkę – Carnes Concepción Smoked Pork. To miejsce, gdzie tradycyjna meksykańska gościnność spotyka się z dymną magią powoli wędzonej wieprzowiny, co w tym regionie jest zaskakującą, ale jakże pyszną fuzją. Jest to dowód, że nawet w najbardziej ugruntowanych kuchniach świata zawsze znajdzie się kąsek, który potrafi na nowo rozgrzać podniebienie i duszę.

Carnes Concepción Smoked Pork

Lokal w Valladolid serwujący wędzoną wieprzowinę i kokhinitę — specjały tradycyjnej kuchni jukatańskiej.

Gdyby Robert Makłowicz zawitał do Meksyku, z pewnością nie omieszkałby zanurzyć się w Cenote San Lorenzo Oxman. Toż to naturalna studnia krasowa, gdzie błękit wody kusi niczym idealnie schłodzony napój po pikantnym posiłku, a pionowe ściany otwierają się na niebo niczym doskonale skomponowane danie główne. Miejsce to, uformowane przez naturę wieki temu, było dla Majów czymś więcej niż tylko źródłem orzeźwienia – to brama do podziemnego świata, a dziś – prawdziwa uczta dla zmysłów, niczym najlepiej doprawiona potrawa.

Cenote San Lorenzo Oxman

Cenote San Lorenzo Oxman koło Valladolid ze słynną liną do huśtania i turkusową wodą w skalnej studni.

W meksykańskim Izamal, gdzie słońce maluje wszystko na żółto, Robert Makłowicz trafił na Convento de San Antonio, budowlę z 1549 roku, która dumnie wznosi się na fundamentach dawnej piramidy Majów. To miejsce o tak rozległym dziedzińcu, że spokojnie pomieściłoby pewnie kilka food trucków z najlepszymi tacos, a jego mury szepczą historie, które smakują jak najstarsze mole.

Convento de San Antonio

Franciszkański klasztor z XVI w. w żółtym Izamal, z ogromnym atrium i kościołem nad dawną piramidą Majów.

W meksykańskich zakamarkach, gdzie słońce praży, a powietrze pachnie historią, Robert Makłowicz z pewnością doceniłby Zona Arqueológica Chaltún Há. To nie jest kolejny zadeptany przez turystów skansen, lecz prawdziwa perła starożytnej cywilizacji Majów, gdzie każdy kamień szepcze opowieści o minionych wiekach, a po takiej dawce kultury aż chce się zasiąść do autentycznej, lokalnej uczty.

Zona Arqueológica Chaltún Há

Strefa archeologiczna Majów Chaltún Há na Jukatanie z piramidami i świętym cenote.

W meksykańskim Hoctún, Robert Makłowicz natrafił na miejsce, gdzie nawet ostateczne pożegnanie nabiera niezwykłych barw i kształtów. Cementerio Hoctún to prawdziwa architektoniczna uczta dla oczu, z grobowcami niczym wielopiętrowe torty, malowane w odcieniach, które spokojnie mogłyby zdobić stragany na lokalnym targu przypraw. To świadectwo, że życie, nawet po jego kresie, może być celebrowane z prawdziwym meksykańskim rozmachem.

Cementerio Hoctún

Kolorowy cmentarz w Hoctún z ozdobnymi grobowcami w tradycji meksykańskiego kultu Dnia Umarłych.

Hacjenda Nohchan w Meksyku to miejsce, gdzie czas zdaje się płynąć wolniej, a kolonialna przeszłość wciąż szepcze zza wiekowych murów. Ta osiemnastowieczna posiadłość, niegdyś tętniąca życiem plantacja henequenu, dziś urzeka spokojem i elegancją, idealnie wpisując się w krajobraz Jukatanu. Z pewnością Robert Makłowicz, spacerując po jej rozległych dziedzińcach, już wyobrażałby sobie, jak smakują tamtejsze specjały, nasiąknięte słońcem i historią regionu.

Hacienda Nohchan

Historyczna hacjenda na Jukatanie przekształcona w hotel z basenem w tropikalnych ogrodach.

W samym sercu meksykańskiego Valladolid oczy cieszy Parque Principal Francisco Cantón Rosado – miejsce, gdzie historia miesza się z codziennym życiem. To właśnie tutaj, wśród charakterystycznych ławeczek "tú y yo" i zieleni, można poczuć prawdziwy puls miasta, które od wieków koncentruje się wokół tego placu. Robert Makłowicz z pewnością doceniłby tę atmosferę, może nawet delektując się smakiem lokalnych specjałów, których aromaty niosą się z pobliskich straganów.

Parque Principal Francisco Cantón Rosado

Główny plac Valladolid z fontanną i palmami, centrum życia kolonialnego miasta na Jukatanie.

W meksykańskim Valladolidzie, niczym wytrawny aperitif przed ucztą smaków, wznosi się Iglesia de San Servacio. Ta imponująca świątynia, której korzenie sięgają 1545 roku, to prawdziwa perła kolonialnej architektury, a jej historia, naznaczona nawet... reorientacją po pewnym incydencie, jest równie pikantna co lokalna kuchnia. Warto ją podziwiać, zanim człowiek ruszy na poszukiwanie kulinarnych skarbów Jukatanu.

Iglesia de San Servacio

Barokowy kościół San Servacio z XVII w. na głównym placu Valladolid, przebudowany po powstaniu Majów.

W Meksyku, otóż, Robert Makłowicz natrafił na miejsce doprawdy niezwykłe – Tresvanbien. Kto by pomyślał, że w sercu Meksyku znajdzie się tak udane połączenie argentyńskich empanad z domową kombuchą? On, jak zawsze, docenił tę kulinarną fuzję, która dowodzi, że dobre jedzenie nie zna granic ani konwenansów.

Tresvanbien (Empanadas Argentinas & Homebrewed Kombucha)

Lokal w Valladolid z argentyńskimi empanadami i domową kombuchą — niespodziewane połączenie smaków.

Otóż Convento de San Bernardino de Siena, wzniesione w połowie XVI wieku, to miejsce, gdzie historia ma swój niepowtarzalny aromat, niczym starannie doprawiona potrawa. Każdy kamień tego meksykańskiego klasztoru opowiada smakowitą opowieść o dawnych dziejach, a pod nim, ot, niespodzianka – kryje się cenote, dodając całości jeszcze więcej tajemniczego uroku. Prawdziwa gratka dla koneserów minionych epok!

Convento de San Bernardino de Siena

Franciszkański klasztor z połowy XVI w. w Valladolid, jeden z najważniejszych obiektów kolonialnych Jukatanu.

Otóż, Robert Makłowicz, przemierzając meksykańskie szlaki, natrafił na Casa de los Venados, czyli Dom Jeleni – miejsce, które, choć powstało już w XXI wieku, skrywa w sobie prawdziwą skarbnicę meksykańskiej sztuki ludowej. Proszę sobie wyobrazić, że ta prywatna rezydencja mieści w sobie tysiące dzieł, od ceramicznych cudów po malarskie opowieści, tworząc istną ucztę dla zmysłów, niczym najlepiej przyprawiony sos mole – zaskakujący i pełen głębi.

Casa de los Venados

Prywatne muzeum sztuki ludowej w Valladolid z kolekcją ponad 3000 eksponatów meksykańskiej sztuki ludowej.

To prawdziwa gastronomiczna ostoja, która od 1948 roku niezmiennie karmi pokolenia, serwując legendarne tortas – kanapki tak syte i aromatyczne, że stają się małym dziełem sztuki. W tym miejscu, gdzie historia miesza się z zapachem smażonego mięsa i świeżych ziół, można poczuć puls autentycznej, meksykańskiej codzienności.

Loncheria El Amigo Casiano

Lokal w Valladolid działający od 1948 roku serwujący legendarne dania kuchni jukatańskiej.

Gdy Robert Makłowicz zawitał do Valladolid, jego kroki naturalnie skierowały się ku Mercado Municipal – prawdziwej esencji jukatańskiego życia. W tym barwnym zgiełku, gdzie aromaty kolonialnej przeszłości splatają się z zapachem świeżych tortilli i egzotycznych owoców, z pewnością odnalazłby składniki na niejedną kulinarną opowieść. To miejsce, od lat tętniące lokalnym rytmem, jest świadectwem, że najlepsze smaki zawsze rodzą się w sercu codzienności.

Mercado Municipal de Valladolid

Targ miejski w Valladolid z lokalnymi potrawami, przyprawami i produktami tradycyjnymi Jukatanu.

W samym sercu Meksyku, gdzie słońce hojnie obdarza ziemię, a historia splata się z aromatem agawy, odnaleźć można prawdziwą perłę – Destilería Artesanal de Agave Mayapán. To miejsce, gdzie z niezmienną pasją, od pokoleń, dba się o to, by szlachetny trunek z błękitnej rośliny powstawał w sposób tradycyjny, niemalże rytualny. Można by rzec, że to podróż w czasie, do korzeni meksykańskiego smaku i kultury, gdzie każdy łyk opowiada własną, niezwykłą historię.

Destilería Artesanal de Agave Mayapán

Rzemieślnicza destylarnia agawy Mayapán na Jukatanie produkująca sotol i tradycyjne trunki z agawy.

Gdzieś w sercu meksykańskiej dżungli, tam gdzie słońce praży niczym na rozgrzanym comalu, Robert Makłowicz zawitał do Coby. To prekolumbijskie miasto Majów, z monumentalną piramidą Nohoch Mul na czele, pamięta czasy, gdy po kamiennych drogach, niczym po nitce do kłębka, wędrowały tu zapewne karawany pełne kakao i kukurydzy. Człowiek od razu czuje, że historia ma tu swój niepowtarzalny, wilgotny aromat.

Stanowisko archeologiczne Coba

Stanowisko archeologiczne Cobá z piramidą Nohoch Mul — jednym z niewielu miejsc, na które wciąż można wejść.

Grupo Macanxoc – starożytne świadectwo potęgi Majów, którego wiekowe kamienie szepczą historie sprzed wieków. Nie sposób nie pomyśleć, ileż smaków kukurydzy i kakao musiało się tu przewinąć przez te tysiąclecia, karmiąc budowniczych tych niezwykłych piramid i świątyń.

Grupo Macanxoc

Starożytna grupa budowli Majów Macanxoc w Cobá z stelami i rzeźbami z okresu klasycznego.

Ahau chooc – prawdziwej perły, gdzie czas zdaje się płynąć w rytmie starożytnych Majów. Nie tylko podaje się tam wyborne, tradycyjne dania, przygotowywane pieczołowicie, często w ziemnych piecach, ale przede wszystkim odkrywa się żywe dziedzictwo tej fascynującej cywilizacji. To miejsce to prawdziwa lekcja historii z nutą dymu i aromatu kukurydzianych tortilli.

ahau chooc Aldea maya

Wioska majańska Ahau Chooc prezentująca tradycyjny styl życia, rzemiosło i kuchnię cywilizacji Majów.

W sercu Meksyku, gdzie każdy zakątek opowiada historię smaku, odnaleźć można prawdziwy kulinarny skarb – "Chile Picante". To miejsce, w którym ostrość papryczek nie jest bynajmniej przypadkiem, lecz świadomą celebracją meksykańskiej kuchni, tak przecież bogatej i wpisanej na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Chile Picante

Meksykańska restauracja z ostrymi daniami w klimacie kuchni jukatańskiej i karaibskiej.

W Tulum, na meksykańskim Jukatanie, czas zdaje się płynąć inaczej, a słońce pieści skórę równie mocno, co podniebienie lokalnymi smakami. Oto bowiem starożytne ruiny Majów, wzniesione już w XIII wieku, dumnie stoją na klifach, spoglądając na turkusowe wody Morza Karaibskiego, co samo w sobie jest widokiem równie sycącym, co najlepsze ceviche z lokalnych owoców morza.

Tulum

Ruiny Majów w Tulum na klifie nad Morzem Karaibskim — jedno z najsłynniejszych stanowisk Meksyku.

Otóż, na meksykańskiej Playa Pescadores, podróżnik z pewnością odnalazłby kwintesencję rajskiego wybrzeża, gdzie słońce muska złoty piasek, a wzrok tonie w turkusie wody. To zaiste pocztówkowa sceneria, idealna do kontemplacji nad ulotnością chwili i, rzecz jasna, nad tym, co dziś świeżego wyciągnęli z morza miejscowi rybacy. Jest to bowiem miejsce, gdzie tradycja wciąż żyje, a smak prostoty jest najcenniejszą przyprawą.

Playa Pescadores

Malownicza plaża rybacka Playa Pescadores w Tulum z turkusową wodą, spokojna i z dala od kurortu.

W Meksyku, tuż u brzegów Tulum, gdzie niegdyś Majowie spoglądali w morskie głębiny, rozciąga się Arrecife de Coral – podwodny ogród, który sam Robert Makłowicz z pewnością uznałby za prawdziwą ucztę dla zmysłów. Ta feeria barw i kształtów, od mieniących się ryb po majestatyczne korale, to dowód, że nawet pod wodą natura potrafi zaserwować coś absolutnie wyjątkowego, godnego najsmaczniejszej opowieści.

Arrecife de Coral de Tulum

Rafa koralowa u wybrzeży Tulum, idealna do snorkelingu w wodach Morza Karaibskiego.

W meksykańskiej Taquerii Honorio poranek zaczyna się od prawdziwej uczty, bo kto raz spróbował tamtejszej *cochinita pibil*, ten wie, że to kulinarna perła Jukatanu. Niepozorna fasada kryje w sobie esencję smaku, która od lat stanowi kultowy punkt na kulinarnej mapie regionu. To miejsce, gdzie tradycja spotyka podniebienie, oferując bezpretensjonalną, a jednak niezapomnianą podróż po smakach Meksyku.

Taqueria Honorio

Taqueria w Tulum serwująca od rana tacos z lokalnym mięsem i tradycyjnymi meksykańskimi sosami.

W meksykańskim Tulum, gdzie słońce praży, a historia Majów wciąż szepcze z ruin, odnajdziemy Mamazul Tulum Mezcaleria. To nie jest zwykła pijalnia, lecz prawdziwe sanktuarium dymnego eliksiru z agawy, gdzie każda kropla mezcalu opowiada wielowiekową opowieść o tradycji i rzemiośle. A do tego serwowane są tam przekąski, które wprost idealnie komponują się z tym szlachetnym trunkiem, czyniąc wizytę prawdziwą ucztą dla podniebienia.

Mamazul Tulum Mezcaleria

Mezcaleria w Tulum z szerokim wyborem artezańskiego mezcal w tropikalnym otoczeniu dżungli.

Gdzieś na Jukatanie, nieopodal prastarych ruin Tulum, gdzie duchy dawnych cywilizacji wciąż szepczą z kamiennych murów, rozciąga się Dreams Tulum Resort & Spa. To zaiste oaza spokoju, gdzie luksus spotyka się z historią, a podniebienie – z wyborną kuchnią, serwującą cuda z lokalnych składników, doprawdy godne nawet największych smakoszy po całodziennym zwiedzaniu Majów.

Dreams Tulum Resort & Spa

All-inclusive resort w Tulum z basenem i plażą nad Morzem Karaibskim, blisko ruin Majów.

Meksyk

Miejsca w Meksyku

Odcinki z Meksyku (6)

Wszystkie miejsca (38)